शब्दगंध

कसा विसरला… जीव इतुका लावून मजला मरणासन्न करताना कसा विसरला त्या विश्वाला विश्वासाने तोडताना रक्ताहूनही जवळ परी घाव जहरी देताना कसा विसरला त्या स्वप्नांना हातानी तव पुसताना कवेत आसवे सांडली मी तर आधार तुझा मी घेताना कसा विसरला त्या थेंबांना हक्क सोडून जाताना कुठले नाते कसे जोडले यातना अशी देताना कसा विसरला त्या मैत्रीला ऐपत माझी काढताना क्षणक्षण व्यापून आयुष्याचा काळीज माझं मोडताना कसा विसरला त्या कष्टांना त्याग दाखले देताना कर्णासम अवस्था माझी काय स्वकीय काय परक्यांचा सारथीनेही डाव खेळला भानावरती नसताना स्तुतीसुमने गायीन तुझी श्वास एकला उरताना होशील स्तब्ध पाहून मजला मी खांद्यांवरती जाताना

||मन पाखरू || पाहता तिला आभाळ भरून आलं !!! मन बिनपंखाच पाखरू झालं टपोऱ्या थेंबात चिंब भिजून गेलं आठवणींच्या गावात जणू रमून गेलं - मितू  

विश्वास !! तीच नि त्याच नातं हे नुसतं प्रेम नाही !!  ती एक जाणीव आहे आपुलकीने जपलेली..  एक तपस्या आहे मन:पुर्वक केलेली... एक साधना आहे विश्वासात गुंतलेली...  - मितू

तुझ्या खोट्या चेहऱ्यावर तू खोटेच हासू आणणार... तू ही एका नजरेत नक्कीच अश्रू ढाळणार... शोधशील मला इतरांच्या डोळ्यांत तू.... तरी मात्र माझी जागा नेहमीच रिक्त राहणार... स्वीट स्विटी

आज तुझ वागणं बघून मी खुश आहे... तुझ खोट खोट हासनं.. बघूनही मी खुश आहे.. कितीही सोबत कोणी ..असलं तुझ्या जरी... माझी छोटीशी ती जागा ..पाहून मी खुश आहे.. स्वीट स्विटी

।। अनामिक नातं ।। कसा उमगतो तुला माझ्या मनाचा ठाव  कसा समजतो तुला माझ्या नयनातला भाव  तुझ्या सोबतीत सुखद भासे प्रत्येक घडीचा डाव  मग का वाटावे गरजेचे सख्या, या नात्याला  नाव ? -स्वीट स्विटी

नकोत ती वादळे  नकोत ती बंधने आता फक्त एक मागणे नको पुन्हा ते गुंतणे !! -मितू

|| मळभट ||

मिळवलेत मित्र असे जीवाला जीव देऊन झेललेत वार पार काळजात रुतून असतो जरी चार चौघात मिसळून परी मन असते एकांतात गुंतून -मितू

खेद तुझ्या जाण्याचे मी कधीच केले नव्हते आशेचे दीप कधीच विझले नव्हते काट्यानाही कवेत घेऊन निवडुंगाशी प्रीती केली कातड्यांचे कागद करून रक्ताची शाई केली  स्वप्नांना विसरून मी तुझ्यात गुंतत गेलो नव्हते माहीत की कपटी मनाशी जोडत गेलो दहन करून प्रेमाचे जगाची ही रीत जुजबी केली मित्रत्वाची व्याख्या ही क्षणात बदलून गेली विश्वास नात्यावरचा पार गळून गेला आहे परातूचे दार कायमचे बंद झाले आहे भेटशील पुन्हा त्या वळणावर जर कधी तू गर्दीत विरून जाणारा एक अनोळखी असशील तू असेच जगणे आता माझे माझ्यात मी हरवून नको ते गुंतणे पुन्हा नको त्या कटू आठवणी  -मितू

।। पहिली चारोळी ।। गुंफली पुन्हा शब्दांची माळ गं.. ओवलेल्या अलंकारांना तुझ्या शृंगाराची साज गं